Kenmerk 1: Starre PVC is een van die mees gebruikte plastiekmateriale. PVC-materiaal is 'n nie-kristallyne materiaal.

Kenmerk 2: Stabilisators, smeermiddels, hulpverwerkingsagente, pigmente, anti-impakmiddels en ander bymiddels word dikwels by PVC-materiale gevoeg tydens werklike gebruik.

Kenmerk 3: PVC-materiaal het nie-vlambaarheid, hoë sterkte, weerbestandheid en uitstekende geometriese stabiliteit.

Kenmerk 4: PVC het sterk weerstand teen oksidante, reduseermiddels en sterk sure. Dit kan egter gekorrodeer word deur gekonsentreerde oksiderende sure soos gekonsentreerde swaelsuur en gekonsentreerde salpetersuur en is nie geskik vir kontak met aromatiese koolwaterstowwe en gechloreerde koolwaterstowwe nie.

Kenmerk 5: Die smelttemperatuur van PVC tydens verwerking is 'n baie belangrike prosesparameter. Indien hierdie parameter verkeerd is, sal dit die probleem van materiaalontbinding veroorsaak.

Kenmerk 6: Die vloei-eienskappe van PVC is redelik swak, en die prosesreeks is baie smal. Veral die hoë molekulêre gewig PVC-materiaal is moeiliker om te verwerk (hierdie soort materiaal benodig gewoonlik smeermiddel om die vloei-eienskappe te verbeter), daarom word die PVC-materiaal met 'n klein molekulêre gewig gewoonlik gebruik.

Kenmerk 7: Die krimpkoers van PVC is redelik laag, gewoonlik 0.2~0.6%.

Polivinielchloried, afgekort as PVC (Polyvinyl chloride) in Engels, is 'n vinielchloriedmonomeer (VCM) in peroksiede, asoverbindings en ander inisieerders; of onder die werking van lig en hitte volgens die vrye radikaalpolimerisasie-reaksiemeganisme. Polimere word gevorm deur polimerisasie. Vinielchloriedhomopolimeer en vinielchloriedkopolimeer word gesamentlik vinielchloriedhars genoem.

PVC is 'n wit poeier met 'n amorfe struktuur. Die vertakkingsgraad is klein, die relatiewe digtheid is ongeveer 1.4, die glasoorgangstemperatuur is 77~90℃, en dit begin ontbind by ongeveer 170℃. Die stabiliteit teenoor lig en hitte is swak, bo 100℃ of na 'n lang tyd. Sonblootstelling sal ontbind om waterstofchloried te produseer, wat die ontbinding verder sal outokataliseer, wat verkleuring veroorsaak, en die fisiese en meganiese eienskappe sal ook vinnig afneem. In praktiese toepassings moet stabiliseerders bygevoeg word om die stabiliteit teenoor hitte en lig te verbeter.

Die molekulêre gewig van industrieel vervaardigde PVC is oor die algemeen in die reeks van 50 000 tot 110 000, met 'n groot polidispersiteit, en die molekulêre gewig neem toe met die afname van die polimerisasietemperatuur; dit het geen vaste smeltpunt nie, begin sag word by 80-85 ℃, en word viskoelasties by 130 ℃, 160 ~ 180 ℃ begin om in 'n viskose vloeistoftoestand te omskep; dit het goeie meganiese eienskappe, die treksterkte is ongeveer 60 MPa, die impaksterkte is 5 ~ 10 kJ / m2, en dit het uitstekende diëlektriese eienskappe.

PVC was voorheen die wêreld se grootste produksiemiddel van algemene plastiek, en dit word wyd gebruik. Dit word wyd gebruik in boumateriaal, industriële produkte, daaglikse noodsaaklikhede, vloerleer, vloerteëls, kunsleer, pype, drade en kabels, verpakkingsfilms, bottels, skuimmateriaal, seëlmateriaal, vesels, ens.

Ons fabriek gebruik goeievormmateriale, soos 718, 718H, ens., goeie vormmateriale, langer lewensduur, en produkte wat in verskillende plastiekmateriale gebruik word, kan hoë kwaliteit plastiekprodukte produseer