Rotasiegiet, ook bekend as rotasiegiet, rotasiegiet, rotasiegiet, ens., is 'n termoplastiese holgietmetode. Die metode is om eers plastiese grondstowwe in die vorm te voeg, dan word die vorm voortdurend langs twee vertikale asse geroteer en verhit, en die plastiese grondstowwe in die vorm word geleidelik en eenvormig bedek en gesmelt en aan die vormholte vasgeheg onder die werking van swaartekrag en termiese energie. Op die hele oppervlak word dit in die verlangde vorm gevorm en dan afgekoel om 'n produk te vorm.

(1) Geskik vir die vorming van groot en ekstra groot onderdele. Aangesien die rotasiegietproses slegs die sterkte van die raam benodig om die gewig van die materiaal, die vorm en die raam self te ondersteun, sowel as die sluitkrag om materiaallekkasie te voorkom, is dit nie nodig om baie swaar toerusting en vorms te gebruik nie, selfs al word groot en ekstra groot plastiekonderdele verwerk. Daarom is daar in teorie byna geen boonste limiet op die grootte van die produkte wat deur die rotasiegietproses gemaak word nie.

(2) Dit is geskik vir die produksie van veelvuldige en kleinskaalse plastiekprodukte - as gevolg van die eenvoudige struktuur en lae prys van die vorm vir rotasiegiet, is dit baie gerieflik om produkte te verander.

(3) Dit is geskik vir die verwerking van grootskaalse hol produkte met komplekse vorms, wat ongeëwenaard is deur ander gietprosesse;

(4) Dit is maklik om die kleur van plastiekprodukte te verander. Wanneer die kleur van die produk verander moet word, is dit slegs nodig om die gietvorm skoon te maak.

(5) Die belangrikste nadele van roterende gietwerk is: hoë energieverbruik, want in elke gietsiklus moet die vorm en die vormbasis herhaaldelik verhit en verkoel word; die gietsiklus is lank, omdat die hitte hoofsaaklik deur die statiese plastiek gelei word, dus is die verhittingstyd van die roterende gietwerk lank; die arbeidsintensiteit is groot, en die dimensionele akkuraatheid van die produk is swak.