1. Vou om die doel van hierdie paragraaf te wysig
H13 matrystaalword gebruik om smeedmatryse met hoë impaklas, warm-ekstrusiematryse, presisie-smeedmatryse; spuitgietmatryse vir aluminium, koper en hul legerings te vervaardig.

Dit is die bekendstelling van H13 lugblus-verhardende warmwerk-matrystaal uit die Verenigde State. Die eienskappe en gebruike daarvan is basies dieselfde as dié van 4Cr5MoSiV-staal, maar as gevolg van die hoër vanadiuminhoud is die mediumtemperatuur (600 grade) prestasie beter as 4Cr5MoSiV-staal. Dit is 'n verteenwoordigende staalgraad met 'n wye reeks gebruike in warmwerk-matrystaal.
2. Kenmerke
Elektroslak-hersmelte staal, die staal het hoë verhardbaarheid en termiese kraakweerstand, die staal bevat 'n hoër inhoud van koolstof en vanadium, goeie slytasieweerstand, relatief verswakte taaiheid en goeie hittebestandheid. By hoër temperature het dit beter sterkte en hardheid, hoë slytasieweerstand en taaiheid, uitstekende omvattende meganiese eienskappe en hoë temperingsweerstandstabiliteit.
3. Die chemiese samestelling van staal
H13-staal is 'n C-Cr-Mo-Si-V-staal wat wyd in die wêreld gebruik word. Terselfdertyd het baie geleerdes van verskeie lande uitgebreide navorsing daaroor gedoen en ondersoek hulle die verbetering van die chemiese samestelling. Staal word wyd gebruik en het uitstekende eienskappe, hoofsaaklik bepaal deur die chemiese samestelling van staal. Natuurlik moet die onsuiwerheidselemente in die staal verminder word. Sommige data toon dat wanneer die Rm 1550 MPa is, die swaelinhoud van die materiaal van 0,005% tot 0,003% verminder word, wat die impaksterkte met ongeveer 13J sal verhoog. Dit is duidelik dat die NADCA 207-2003-standaard bepaal dat die swaelinhoud van premium H13-staal minder as 0,005% moet wees, terwyl die swaelinhoud van superieure staal minder as 0,003%S en 0,015%P moet wees. Die samestelling van H13-staal word hieronder geanaliseer.

Koolstof: Amerikaanse AISI H13, UNS T20813, ASTM (die nuutste weergawe) H13 en FED QQ-T-570 H13 staal het 'n koolstofinhoud van (0.32~0.45)%, wat die hoogste koolstofinhoud van almal is.H13-staal. Wyd. Die koolstofinhoud van Duitse X40CrMoV5-1 en 1.2344 is (0.37~0.43)%, en die koolstofinhoudreeks is smal. In Duitse DIN17350 is die koolstofinhoud van X38CrMoV5-1 (0.36~0.42)%. Die koolstofinhoud van SKD 61 in Japan is (0.32~0.42)%. Die koolstofinhoud van 4Cr5MoSiV1 en SM 4Cr5MoSiV1 in my land se GB/T 1299 en YB/T 094 is (0.32~0.42)% en (0.32~0.45)%, wat dieselfde is as SKD61 en AISI H13, onderskeidelik. In die besonder moet daarop gewys word dat die koolstofinhoud van H13-staal in die Noord-Amerikaanse Gietingsvereniging NADCA 207-90, 207-97 en 207-2003 standaarde gespesifiseer word as (0.37~0.42)%.

H13-staal wat 5% Cr bevat, moet hoë taaiheid hê, daarom moet die C-inhoud daarvan op 'n vlak gehandhaaf word wat 'n klein hoeveelheid allooi C-verbindings vorm. Woodyatt en Krauss het daarop gewys dat die posisie van H13-staal op die Fe-Cr-C ternêre fasediagram by 870 ℃ beter is by die aansluiting van die austeniet A en (A+M3C+M7C3) driefasegebiede. Die ooreenstemmende C-inhoud is ongeveer 0.4%. Die syfer dui ook die toename in die hoeveelheid C of Cr aan om die hoeveelheid M7C3 te verhoog, en die A2- en D2-staal met hoër slytasieweerstand ter vergelyking. Dit is ook belangrik om 'n relatief lae C-inhoud te handhaaf om die Ms-punt van die staal 'n relatief hoë temperatuurvlak te laat aanneem (die Ms van H13-staal word oor die algemeen beskryf as 340 ℃), sodat die staal tot kamertemperatuur geblus kan word. Verkry die allooi C-verbindingstruktuur wat hoofsaaklik bestaan ​​uit martensiet plus 'n klein hoeveelheid residuele A en die residuele eenvormige verspreiding, en verkry 'n eenvormige getemperde martensietstruktuur na tempering. Vermy die transformasie van te veel behoue ​​austeniet by die werktemperatuur om die werkprestasie of vervorming van die werkstuk te beïnvloed. Hierdie klein hoeveelhede behoue ​​austeniet moet volledig getransformeer word in die twee of drie temperingsprosesse na afkoeling. Terloops, hier word daarop gewys dat die martensietstruktuur wat verkry word na afkoeling van H13-staal lat M + 'n klein hoeveelheid vlokkie M + 'n klein hoeveelheid oorblywende A is. Die baie fyn legeringkarbiede het op die lat M neergeslaan na tempering. Binnelandse geleerdes het ook 'n bietjie werk gedoen.