PP polipropileen
Tipiese toepassingsreeks:
Motorbedryf (hoofsaaklik met behulp van PP wat metaalbymiddels bevat: modderskerms, ventilasiekanale, waaiers, ens.), toestelle (skottelgoedwasserdeurvoerings, droërventilasiekanale, wasmasjienrame en -deksels, yskasdeurvoerings, ens.), Japan Gebruik verbruikersgoedere (grasperk- en tuintoerusting soos
Grasmaaiers en sprinklers, ens.).
Inspuitvorm proses voorwaardes:
Droogbehandeling: Indien behoorlik gestoor, is geen droogbehandeling nodig nie.
Smelttemperatuur: 220~275℃, wees versigtig om nie 275℃ te oorskry nie.
Vormtemperatuur: 40~80℃, 50℃ word aanbeveel. Die kristallisasiegraad word hoofsaaklik deur die vormtemperatuur bepaal.
Inspuitdruk: tot 1800 bar.
Inspuitspoed: Oor die algemeen kan die gebruik van hoëspoed-inspuiting die interne druk tot 'n minimum verminder. Indien daar defekte op die oppervlak van die produk is, moet laespoed-inspuiting teen 'n hoër temperatuur gebruik word.
Lopers en hekke: Vir koue lopers is die tipiese loperdiameterreeks 4~7 mm. Dit word aanbeveel om 'n sirkelvormige inspuitpoort en loper te gebruik. Alle tipes hekke kan gebruik word. Die tipiese hekdiameter wissel van 1 tot 1.5 mm, maar hekke so klein as 0.7 mm kan ook gebruik word. Vir randhekke moet die minimum hekkipte die helfte van die wanddikte wees; die minimum hekkiwydte moet ten minste twee keer die wanddikte wees. PP-materiaal kan 'n warm loperstelsel gebruik.
Chemiese en fisiese eienskappe:
PP is 'n semi-kristallyne materiaal. Dit is harder as PE en het 'n hoër smeltpunt. Aangesien homopolimeer PP baie bros is wanneer die temperatuur hoër as 0°C is, is baie kommersiële PP-materiale ewekansige kopolimere met 1 tot 4% etileen of klampkopolimere met 'n hoër etileeninhoud. Kopolimeer PP-materiaal het 'n laer termiese vervormingstemperatuur (100°C), lae deursigtigheid, lae glans, lae styfheid, maar het sterker impaksterkte. Die sterkte van PP neem toe met die toename van etileeninhoud. Die Vicat-versagtingstemperatuur van PP is 150°C. As gevolg van die hoë kristalliniteit, is die oppervlakstyfheid en krasweerstand van hierdie materiaal baie goed. PP het nie die probleem van omgewingsspanningskrake nie. Gewoonlik word die PP gemodifiseer deur glasvesel, metaalbymiddels of termoplastiese rubber by te voeg. Die vloeitempo MFR van PP wissel van 1 tot 40. PP-materiale met lae MFR het beter impakweerstand, maar laer verlengsterkte. Vir materiale met dieselfde MFR is die sterkte van die kopolimeertipe hoër as dié van die homopolimeertipe. As gevolg van kristallisasie is die krimpkoers van PP redelik hoog, gewoonlik 1.8~2.5%. En die rigting-eenvormigheid van krimping is baie beter as dié van PE-HD en ander materiale. Die byvoeging van 30% glasbymiddels kan die krimping tot 0.7% verminder. Beide homopolimeer- en kopolimeer-PP-materiale het uitstekende vogabsorpsie, suur- en alkali-korrosiebestandheid, en oplosbaarheidsbestandheid. Dit het egter geen weerstand teen aromatiese koolwaterstowwe (soos benseen) oplosmiddels, gechloreerde koolwaterstowwe (koolstoftetrachloried) oplosmiddels, ens. nie. PP het nie oksidasiebestandheid by hoë temperature soos PE nie.

Onsplastieklepels, plastiek proefbuise, nasale inasemersen ander produkte wat in aanraking kom met die menslike liggaam, gebruik PP-materiale. Ons het mediese graad PP-materiale en voedselgraad PP-materiale. Omdat PP-materiale nie-giftig is.